Stressmanagement | 3 persoonlijke verbeterpunten

Stressmanagement | 3 persoonlijke verbeterpunten

Eerder deze week schreef ik over mijn paniekstoornis diagnose, mijn zware paniekaanval en dat ik geen idee heb hoe ik met stress om moet gaan. Ook had ik het over medicatie en dat ik daar niet snel meer voor zou kiezen. Ik wil zelf met mijn stress kunnen omgaan. Wat ging er fout en welke veranderingen kan ik aanbrengen? Spoileralert: beter ademen, meer bewegen en stoppen met koffie.

Chronische hyperventilatie: ik vergeet te ademen

Een tijdje geleden viel het Daan op dat ik tijdens het onderstrepen van mooie zinnen in mijn boeken (ja, I’m that person) mijn adem inhoud. Hij lette er wat meer op en kwam erachter dat ik eigenlijk heel vaak mijn adem inhoud. Zelf merk ik dat ook. Ik vergeet soms gewoon te ademen. Of ik adem heel oppervlakkig, zodat er nauwelijks zuurstof binnenkomt. Bizar eigenlijk. Dat is toch iets wat automatisch zou moeten gaan. Maar zo werkt dat bij mij niet helemaal.

Bij stress wordt het nog een tikkeltje erger. Ik heb het gevoel dat ik mijn longen niet helemaal vol krijg en ga daardoor spieren aanspannen. Na een tijdje krijg ik last van pijn achter de schouderbladen en op mijn borst. Omdat dit dicht bij je longen zit, ben ik hiervoor zelfs een keer in het ziekenhuis beland. De corona-periode was net begonnen en ik kon opeens niet ademen, dus hup, naar de spoedarts. Die vermoedde geen corona, maar wel een longembolie. Een aantal bloedtests, veel paniek en een scan later kwam de uitslag: een verrekt spiertje in mijn rug, waarschijnlijk door verkeerd ademen.

Als je niet goed ademhaalt, dan raakt de balans in je lichaam zoek. Stress wordt niet losgelaten en bouwt zich op, waardoor je je paniekerig kunt voelen en last kunt krijgen van vervelende symptomen. Als je dit niet meteen herkent als hyperventilatie-aanval, dan kan dat heel eng zijn. Alsof je een hartaanval krijgt. Alsof je doodgaat. Ik had geen idee, want ik had mijn angst en stress de laatste vijf jaar onderdrukt met antidepressiva. Mijn paniekaanvallen voor die tijd voelden ook niet alsof er lichamelijk iets serieus mis was. Wist ik veel dat zoiets heftigs kon gebeuren als je chronisch hyperventileert. En dat niet eens altijd doorhebt. Maar nu weet ik dat wel, dus nu moeten dingen anders.

Tip: zit je midden in een aanval en vertrouw je het niet? Altijd de huisarts bellen! Daar zijn ze voor.

Ademhalingsoefening: langer uit dan in

Meteen na mijn paniekaanval wist ik dat ik hier iets mee moest. Ik zocht, enigszins gedrogeerd door pammetjes, ademhalingsoefeningen op en doe deze sindsdien dagelijks. Dit is een fijne. Ik voel al verschil. Nog steeds is mijn ademhaling zwaar verstoord, maar ik ben me er nu van bewust en merk het sneller op. De oefening is op zichzelf al heel fijn, want de uitademing is langer dan de inademing, wat zorgt voor rust in het lichaam. De inademing is opwekkend (want dit activeert het sympathische zenuwstelsel, dat van actie houdt) en de uitademing rustgevend (want dit activeert het parasympatische zenuwstelsel, dat zorgt dat de boel weer ontspant). Als je uit langer ademt dan in, dan kom je lekker tot rust.

Van nul beweging naar dagelijkse wandelingen

Maar ademen is niet het enige wat ik vergeten was te doen gedurende deze stressvolle periode. Ik heb ook nauwelijks bewogen. Beweging is er een beetje bij ingeschoten. Ik vond namelijk dat ik al mijn tijd moest besteden aan mijn werk, vanwege een aankomende verhuizing waardoor ik minder tijd heb. Maar dit betekende wel dat mijn lichaam nergens heen kon met alle stress die het ervaarde. Ik bleef gewoon zitten, dus de stress bleef gewoon zitten.

Tijdens mijn paniekaanval merkte ik dat het juist hielp om te bewegen. Logisch, want op die manier kan je lichaam stress verwerken. En ik heb het die kans niet gegeven. Vind je het gek dat je lichaam dan op een gegeven moment crasht? Na alle drama van het weekend zijn we flink gaan bewegen. We maakten grote wandelingen en namen de fiets naar mijn schoonouders om mondkapjes op te halen. Dat hielp enorm en ik heb de oxazepam niet meer nodig gehad.

Geen koffie meer

Toen we die zaterdagavond bij mijn schoonouders waren, kreeg ik een sterke bak koffie na het eten. Extra sterk, want er ging iets fout met het koffiezetapparaat. Ik drink elke dag een kopje koffie. Meestal niet ’s avonds, maar ik dacht dat het voor een keertje geen kwaad kon. Achteraf las ik dat caffeine een paniekaanval kan triggeren. Zeker als je er gevoelig voor bent en al onder spanning staat. Dat doe ik dus niet meer.

Ik wilde meteen van de koffie af. Maar ja, die koffie-hoofdpijn, hΓ¨? Mijn gestreste lichaam kon een extra migraineachtige pijn even niet aan, dus ik ben begonnen met het drinken van extra slappe koffie. Vind ik niet eens vies. Langzamerhand wil ik het afbouwen zodat ik uiteindelijk helemaal van de koffie af ben. Ik vind het wel jammer, want het is altijd wel zo’n fijn momentje, even koffiezetten voor jezelf. Maar een lekker theetje of decaf koffie kan ook.

Heb jij ook weleens last van een paniekaanval en weet jij hoe je er snel vanaf komt? Laat de gouden tip achter in de comments! πŸ™‚

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *