Nietsdoen, krummelen en tuttebellen | doe jij dit wel genoeg?

Nietsdoen, krummelen en tuttebellen | doe jij dit wel genoeg?

Nietsdoen. In onze maatschappij zou je je er bijna voor schamen. Er is altijd wel iets te doen. Vooral als je een eigen onderneming hebt. Je kunt nog best even dit, daarna even dat. Heb je een weekenddag vrij? Je vrienden willen je zien, je oma ook en eigenlijk wil je vriend ook nog wel iets gezelligs doen. Misschien heb je een studieboek dat om aandacht roept en een sociale media strategie die tijd kost. Die minuten die je besteedt aan voor je uit staren kunnen altijd beter worden benut. Maar is dat wel echt zo?

Vijf uur = uit-het-raam-staar-tijd

Ik heb al jaren een traditie die heilig voor me is. Het heeft alles te maken met nietsdoen. Als de klok vijf uur slaat, dan breekt mijn uit-het-raam-staar-tijd aan. Niets of niemand houdt me tegen, want ik heb die tijd nodig om weer tot mezelf te komen en de dag te verwerken. Wat doe ik tijdens dat halfuurtje? Nou, niets dus. Soms neem ik een wijntje, soms ook niet. Maar het komt erop neer dat ik even helemaal niets doe. Niet lezen, niet praten, niet tv-kijken, niet scrollen. Ik kijk uit het raam en denk na. Over niets in het bijzonder. Dit is niet het moment om een lastig probleem uit te knobbelen. Ik laat me gewoon meevoeren door mijn gedachten en kijk naar de mensen – en met name de honden – die langslopen.

Verder lezen: Bang voor een terugval? Stel een noodplan op

Waarom is deze tijd om te tuttebellen zo belangrijk voor mij? Om meerdere redenen. Ik ben natuurlijk ziek geweest en ben nog steeds aan het leren hoe ik mijn energie goed over de dag en mijn activiteiten kan verdelen. Momenteel is mijn energieverdeling nog niet optimaal. Dit komt waarschijnlijk door enkele vastzittende overtuigingen die ik heb (maar vanaf wil): je moet hard werken. Je moet andere mensen boven jezelf plaatsen en tevreden houden. Je huis moet tiptop in orde zijn. Ga zo maar door. Ik vind dat eigenlijk allemaal niet, en toch zit het erin. Zoiets zit diep. En dat zou op zich nog oké zijn, als ik bakken met energie heb en na al deze activiteiten alsnog tijd kan overhouden voor mezelf. Maar ja. Dat blijft een dingetje, die energie. Het gebeurt regelmatig dat ik om een uur of vijf merk dat ik toch weer over mijn grenzen ben gegaan en veel tijd nodig heb om alle prikkels van de dag te verwerken. Dus ga ik even uit het raam staren en geef ik mijn brein de kans om dit te doen.

Pexels

Een introvert op een kringverjaardag

Ook ben ik een rasechte introvert. Ik vind het soms hartstikke leuk om een middag met vrienden of familie door te brengen, maar het kost me wel veel energie, waardoor ik echt tijd moet inplannen om hier weer van te bekomen. Dit is ook precies de reden waarom ik niet graag naar kringverjaardagen ga. Na een uurtje heb ik het helemaal gehad en wil ik echt even nietsdoen, maar is het nog niet sociaal acceptabel om weg te gaan, en dus ga ik elke keer weer over mijn grenzen en zit ik naderhand chagrijnig en met hoofdpijn in mijn stoel voor het raam (in zo’n geval is een groot glas wijn echt nodig, #sorrynotsorry). De kans is aanwezig dat ik na enige soulsearching tot de conclusie ga komen dat ik helemaal niks moet en kringverjaardagen voortaan oversla. Maar nu ben ik daar nog niet. Voor jezelf kiezen blijkt vaak nog best wel lastig.

Dat ik na een dag vol activiteiten een moment van bezinning nodig heb is helemaal niet gek. Dit is namelijk hoe het werkt: je brein doet gedurende de dag indrukken op en zet deze allemaal in de rij om verwerkt te worden. Maar om iets met die prikkels te doen, daar heeft je brein vrije tijd voor nodig. Tijd die niet wordt volgemaakt met het opdoen van nieuwe informatie (zoals het journaal kijken, een artikel lezen of op Instagram scrollen), want moet je brein meteen alweer aan de slag met het in de rij zetten en anderszins handhaven van de nieuwe en bestaande prikkels. Geef je je brein niet de kans om de prikkels te verwerken en neem je pas rust op het moment dat je naar bed gaat voor de nacht, dan kan het zijn dat je maar moeilijk in slaap kunt komen. Logisch, want dit is voor je brein de eerste gelegenheid om met alle prikkels aan de slag te gaan. In plaats van te rusten, is je brein met een noodgang je hele dag aan het verwerken. En lig jij in het donker schaapjes te tellen.

Plan af en toe een krummelmoment in

Wil je ook meer rust in je leven en in je hoofd? Af en toe even nietsdoen? Plan dan regelmatig krummeltijd in. Het fantastische woord ‘krummelen’ is bedacht door de moeder van Lisa, ook wel bekend als de Big Vegan Sister. Het betekent actief rusten en iets kleins doen, waardoor je een overgang creëert tussen hard werken en helemaal tot rust komen. Je kunt bijvoorbeeld een kleurplaat erbij pakken, een fijn muziekje opzetten, een wandelingetje maken, in de tuin rommelen, een taartje bakken, met de kat knuffelen, of gewoon een beetje rondscharrelen in je huis. Als je hier gedurende de (werk)dag af en toe een momentje voor vrij maakt, dan zul je zien dat je niet meer helemaal in elkaar stort als je laatste opdracht is ingeleverd. Zelf ben ik groot fan van krummelen (zowel het woord als de activiteit) en vind ik dat we dit met z’n allen meer mogen doen.

Maak jij genoeg tijd om te tuttebellen of heb je, net als ik, nog moeite met nietsdoen? Laat het weten in de comments? 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *