Een terugblik op de zomer | wat heb ik geleerd?

Een terugblik op de zomer | wat heb ik geleerd?

Ik zit voor mijn computer en kijk naar buiten. De regen tikt tegen het raam, de hele dag al. Blaadjes beginnen aarzelend van de bomen te vallen. De verwarming springt soms spontaan aan, omdat het minder dan twintig graden is in huis. Het is duidelijk: de zomer is voorbij en de herfst kondigt zich aan. Mij hoor je niet klagen, want ik houd van de herfst. De prachtige kleuren, de dikke truien, de afwezigheid van hittegolven. Zo fijn. Toch vind ik het leuk om even terug te kijken: hoe is het mij vergaan deze zomer en wat heb ik allemaal geleerd?

In het kort leerde ik:
– hoe je een blog bijhoudt en hoe leuk ik dat vind
– hoe je bananenplanten stekt en verzorgt
– dat pepers het prima doen op mijn balkonnetje
– veel over koolhydraten, vetten en eiwitten en hoe dat allemaal werkt
– dat ik meer kan dan ik denk, maar ook meer rust nodig heb dan ik neem

Het begin van Huismusjes.nl

Een maand geleden gooide ik vrij spontaan deze nieuwe website online. Het moest een blog worden voor mensen die in een burn-out of ziekte zitten, die daar net uit zijn en geen idee hebben wat ze met hun leven aan moeten, en vooral: voor mezelf. Ik schrijf dagelijks over allerlei onderwerpen. Dat is wat een tekstschrijver doet. Maar daarnaast wilde ik ook schrijven over dingen die mij persoonlijk bezighouden. Over gezondheid, burn-out, psychologie, boeken. Het liefst lees en schrijf ik namelijk de hele dag. Geef mij een stel boeken en een leeg WordPress documentje en ik ben gelukkig. Op een gegeven moment stelde ik mezelf het doel om drie blogs per week te plaatsen. Op één weekoverzicht na is dit gelukt. Consistency is key, right? Huismusjes is verrassend goed bezocht en ik heb al een aantal oprechte reacties ontvangen, zo leuk!

Verder lezen: een nieuwe start, een nieuwe blog

Ik zorgde voor een bananenplantfamilie

Voordat mijn oma overleed kreeg ik twintig euro om een bananenplant te kopen. Ik had opgenoemd dat deze op mijn plantenwishlist stond en ze pakte haar portemonnee en zei: ga maar lekker halen. Dat is dus wat ik deed: een paar weken na haar dood kocht ik een bananenplant en een mooie pot. Maar deze bananenplant had grootse plannen. Ze bleef maar baby’s maken. Ik haalde een paar weken geleden vier stekjes eruit die het allemaal overleefden (was even de vraag of ik het goed had gedaan) en momenteel staan er weer drie op water, maar de plant gaat gezellig door met de familie uitbreiden. Twee stekjes heb ik kunnen onderbrengen bij mijn tante en mijn schoonouders. Voor de andere kinderen zoek ik nog een plaatsje, maar ik vind het ook wel weer knus, zo’n complete plantenfamilie in huis.

Er groeide eindelijk iets op ons balkon

Op mijn balkon groeit dus niks. Het is te winderig of er is niet genoeg zon, geen idee, maar na vijf jaar uitproberen ben ik er wel achter dat het een hopeloze zaak is. Totdat ik besloot pepers te proberen. Mijn tante kweekt al jaren pepers en dat ging allemaal vrij makkelijk. Aangezien wij steeds meer pepers gebruiken voor onze maaltijden ging ik het ook eens doen. En het lukte! Apetrots ben ik op die pepers. Ik kan niet wachten totdat ik ooit mijn eigen tuintje heb en we lekker uit eigen tuin kunnen eten.

Ik begon aan een studie en een cursus

Meteen twee, waarom niet? Ik spring graag in zeven sloten tegelijk. Aan het begin van de zomer had ik een ambitieus zes-weken-lijstje opgesteld. Ik koos voor zes weken omdat het goed te overzien is en je in zes weken veel kunt bereiken als je je schouders eronder zet. Alles op mijn lijstje heb ik gedaan: ik begon aan mijn studie Voeding en Gezondheid, ging aan de slag met een cursus basisfotografie, deed een fotoshoot met mijn zwangere vriendinnetje, ging gezonder eten en zette mijn nieuwe blog online. Daarnaast leerde ik veel over schrijven en SEO. Na die zes weken wilde ik een nieuw zes-weken-plan opstellen, maar toen bleek dat ik mezelf toch even ietsje meer rust moest gunnen.

Ook leuk: waarom ik het zo eng vind om weer te gaan studeren

Ik had een kleine terugval (en deed hier iets aan)

Het was even spannend, maar ik denk dat ik inmiddels kan zeggen dat ik niet in een full blown terugval terecht ben gekomen. Toen ik merkte dat het allemaal toch een beetje veel werd (hittegolven, het virus, schrijfopdrachten, studie, familiedingen en allerlei leuke activiteiten ernaast), was ik genoodzaakt om even op de rem te trappen. Dat ging minder soepel dan ik hoopte. Mijn agenda lijkt een eigen willetje te hebben en krabbelde zichzelf op een of andere manier toch weer vol. Dit is iets waar ik nog steeds, na al die jaren, veel moeite mee heb. Ik wil geen nee zeggen tegen dingen die ik leuk vind en ik ben er ook niet goed in, maar het moet soms. Ik activeerde mijn ME-noodplan en nam rust. Dat hielp, want het gaat weer de goede kant op!

Verder lezen:
chronische vermoeidheid: heb ik een terugval?
bang voor een terugval? Stel een noodplan op

Ik las een aantal boeken

Vanaf het moment dat ik kon lezen ben ik niet meer gestopt, mijn ziekteperiode uitgezonderd. Ik lees altijd boeken, vaak meerdere tegelijkertijd. Deze zomer las ik:

1. Dingen Anders Doen van Lianne Keemink
2. The Parasites van Daphne de Maurier
3. Why We Sleep van Matthew Walker
4. Big Magic van Elizabeth Gilbert

Over Why We Sleep en Dingen Anders Doen schrijf ik binnenkort een review, maar voor nu kun je alvast lezen wat ik vind van Big Magic (spoileralert: dikke aanrader!).

Ook leuk: Boekreview Big Magic

Zo, dat was mijn zomer. Wat heb jij allemaal gedaan deze zomer en heb je zin in de herfst? Ik ben heel benieuwd! Laat het weten in de comments! 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *