Weekoverzicht #2: honden vangen, kringlopen en paniekaanvallen

Weekoverzicht #2: honden vangen, kringlopen en paniekaanvallen

Weekoverzicht nummer 2! Deze week beginnen we wel gewoon op maandag, dat vind ik zelf toch het prettigst. Eigenlijk wilde ik deze week nog een blogartikel plaatsen, want dat staat toch mooier, hè? Twee weekoverzichten na elkaar is niet ideaal voor een blogger die zich nog moet bewijzen, maar mijn energie was helemaal op en ik had geen puf om de computer op te starten. Vandaar, geen artikel over paniekaanvallen zoals ik gepland had, maar wel een leuk weekoverzicht!

Maandag

Een werkdag. Ik schreef een aantal blogs terwijl mijn schoonouders onze spiegel ophingen – dat was ons nog niet gelukt. We liepen naar de Praxis om bamboestokjes te kopen voor onze peperplantjes. Het was op zich een prima dag, maar ik was wel moe van vorige week en dat uitte zich in een paniekaanval. Blijkbaar was ik echt door mijn energie heen. Ik ging vroeg naar bed met de kat en twee fijne boeken, want rust is ontzettend belangrijk en daar had ik niet genoeg tijd voor genomen. Deze week wordt ook druk, maar ik zal proberen rustmomentjes te pakken waar ik kan.

Dinsdag

We begonnen de dag met een partijtje honden vangen. Mijn moeder stond op het punt om ons parkeerterrein op te rijden, want wij gingen kringlopen. Toen ik een afwachtend uit het raam stond te staren, viel me op dat er een hond liep. Zonder baasje, helemaal alleen. Een pittbull. Hij rende een beetje heen en weer. Dit is niet de eerste keer dat zoiets in mijn buurt gebeurt. Een paar jaar geleden (toen we Kai nog hadden), kwam ik opeens thuis met een klein zwart hondje die ik van straat had gevist. Daan schoot al in een stuip (“We houden hem niet hoor!”), maar dat was natuurlijk ook helemaal niet de bedoeling. De dierenambulance heeft hem opgehaald om hem terug naar zijn eigen huis te brengen. Daarna ben ik nog een keer achter een hond aangelopen, die ik uiteindelijk niet te pakken kreeg – ook een pittbull trouwens – maar de politie nam het van me over.

Toen ik deze hond zag wist ik dat ik er met telefoon en al achteraan moest. Ik probeerde rustig de hond te benaderen terwijl Daan op zoek ging naar de auto waar zijn baasje vermoedelijk in zat, want die reed een beetje door de buurt heen en weer en kon dus best op zoek zijn naar een hond. De hond zelf blafte om zijn baasje en liep toen dat niet werkte een eindje verder. Omdat ik de hele tijd al tegen hem praatte, besloot hij me uiteindelijk te vertrouwen en ging heel netjes zitten. Ik bleef op afstand tegen hem praatte, probeerde het commando ‘blijf’ (goede kans dat een hond die kent) en daar zaten we dus een tijdje totdat zijn baasje gelokaliseerd was. Eind goed, al goed.

Mijn moeder en ik gingen daarna lekker kringlopen. Ik kwam thuis met een jurkje, een zomerbroek, een lange rok en een paar mooie boeken. Kringlopen vind ik een fijne manier om af en toe iets nieuws te kopen, maar wel op een duurzame manier. Ik ben ook dol op rommelmarkten. Nog meer rommelmarktfans hier? 🙂 Het was een drukke dag, maar ik vond ook nog tijd om te werken en om mijn bananenplant te stekken. Dat was best spannend, en het kan zijn dat ik er een paar vermoord heb (ze staan nu op water, dus the jury is still out) maar het resultaat is wel één nieuwe bananenbaby!

Woensdag – jarig!

Mijn laatste jaar met een ’20’ erin gaat van start. Daan had een verrassing voor me en plaagde me daar al dagen mee. Maar aangezien de verrassing pas ’s avonds zou plaatsvinden en het ook gewoon Projectdag was, begon ik met een paar uurtjes studeren en doken we daarna de sportschool in. Daar kwam ik erachter dat we naar een heel goed Thais restaurant zouden gaan! Ik kon thuis nog even foto’s bewerken en toen konden we gaan.

Helaas werd ons voorgerecht verstoord door een mevrouw die uit was op ruzie. Blijkbaar zat ze er al voordat wij aankwamen en had ze alle corona maatregelen die het restaurant getroffen had aan haar laars gelapt. Het was zo’n vijf minuten grappig, omdat ze probeerde een glas te stelen, maar werd al snel echt vervelend, want ze hield maar niet op. Uiteindelijk is de politie gebeld en ging ze weg. Daarna was ons etentje erg leuk en lekker en heb ik een fijne verjaardag gehad.

Donderdag

Ik heb niet één, niet twee, maar drie verjaardagetentjes gehad. Op dinsdag – de dag voor mijn verjaardag – dook Daan spontaan de keuken in voor een pre-birthday dinner. Ik werd aan tafel gezet met een goed glas wijn en mocht niets meer doen. Het was erg lekker. Op donderdag vierden we mijn verjaardag met een klein groepje familieleden. Wij maakten lasagne met vegan spekjes – die trouwens erg goed gelukt was, ik zal het recept even plaatsen – met sla en broodjes met zelfgemaakte tapenade.

Vrijdag

Ik was doodop. Al de hele week liep ik erg tegen mijn eigen grenzen aan, maar er stond zoveel op het programma. Nog een dagje, en een leuke ook, want vandaag ging ik een zwangerschapsshoot doen met een van mijn beste vriendinnen (fun fact: bijna al mijn vriendinnen zijn momenteel zwanger).

Zaterdag

Eindelijk rust. Ik heb letterlijk niets uitgevoerd. Mijn batterij was helemaal leeg en voor mij helpt het als ik eraan toegeef en mezelf niet dwing om iets te gaan doen. Ik heb wat gelezen, een heel klein wandelingetje gemaakt, TLC gekeken en pizza gegeten. Even helemaal niks.

Zondag

Voor mijn moeders verjaardag namen mijn zusje en ik haar mee naar een high wine. Ons schoonzusje en onze tante gingen ook mee. Het was fijn weer en we konden lekker buiten zitten. Hartstikke gezellig, maar voorlopig mijn laatste activiteit buiten de deur. Deze meid gaat eventjes een heerlijk gezapig leven leiden: werken, lezen en lekker thuis zijn.

Dit is dus het ding: als voormalig ziek persoon moet ik nog steeds heel goed op mijn tellen passen. Ik kan nog zoveel leuks gepland hebben, als ik niet op tijd mijn rust pak, trapt mijn lichaam keihard op de rem. Je zou denken dat ik hiervan leer, maar in de woorden van Lianne Keemink: ik ben een notoire alles-tegelijk-doenert. Ik wil mezelf daarom in alle enthousiasme (en zelfopgelegde druk) nog weleens voorbij lopen. Ik loop in die val as we speak: ik heb mijn eigen tekstbureau en werk vier dagen, pak even een studie op, ga sporten, begin een nieuwe blog en gooi er ook nog eens een cursus fotografie tegenaan. Niet helemaal handig. Wel heel leuk.

Ben jij ook iemand die alles het liefst tegelijk doet of pak jij dingen graag één voor één op? Laat het weten in de comments! 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *